Emotie van de week ~ Onzeker


Als kind was ik vroeger best onzeker. Ik vond het bijvoorbeeld heel spannend om in een nieuwe situatie te stappen bij mensen die ik niet kende, of ik vroeg me regelmatig af of ik mijn werk wel goed genoeg deed vooral bij de creatieve vakken. Soms verstopte ik me het liefst en ging ik dingen doen die voor mij wel goed voelde. Een boek lezen op mijn kamer bijvoorbeeld. Als niemand zag wat ik deed voelde ik me goed.
 
Onzekerheid kan best vervelend zijn voor een kind. Hij vraagt zich bij heel veel dingen die hij doet af of het wel goed genoeg is. Maar wanneer is het dan goed genoeg?
 

Hoe kan je een onzeker kind helpen?

Je helpt je kind door hem of haar te accepteren zoals hij is. Vind hij lezen moeilijk, dat is prima. Niet iedereen is perfect in lezen.
Spreek niet hardop uit dat je kind lezen moeilijk vind maar geef complimenten wanneer hij een boek pakt en gaat lezen of stimuleer het lezen door het samen te doen. Dit is een voorbeeld van lezen maar dat is eigenlijk met alles zo. Benoem de “zwakke” plek niet maar geef juist complimenten wanneer je kind zijn best doet.
Wanneer een kind zelf speelt gaat dit vaak samen met heel veel fantasie. Wanneer je kind dus hutten wil bouwen met kleden over de tafel laat hem lekker gaan. Bemoei je niet teveel met het bouwwerk. Wanneer je kind om hulp vraagt luister dan naar wat hij zegt dat je doen moet en ga mee in de fantasie van je kind. Dit bevorderd zelfstandigheid en zekerheid.
Laat je kind zelf doen wat hij kan. Vraagt je kind bijvoorbeeld of je zijn veters vast wilt maken en je weet dat hij dit zelf goed kan laat het hem dan zelf eerst proberen. Geef ook aan dat wanneer het echt niet lukt dat je dan komt helpen.
Gaat je kind zelf zijn tanden poetsen en zit de tandpasta rondom de kraan van de badkamer…. laat dit dan zo. Je kind neemt zelf initiatief om de tandpasta op zijn tandenborstel te doen en zelf zijn tanden te poetsen. Dit is heel goed en die tandpasta haal je later gewoon weg.
Vraag je je kind zijn kamer op te ruimen en vind je later nog 3 auto’s en een vieze trui op de grond. Roep je kind dan niet terug met de mededeling dat zijn kamer nog een rommel is maar zeg dat je een hele nette kamer ziet die bijna helemaal is opgeruimd en dat je kind nog even die auto’s in de kast legt en die trui in de wasmand.

Zie je wat er gebeurt?

In deze voorbeelden benoem je het positieve gedrag wat je ziet. Doordat je dit doet gaat je kind steeds steviger in zijn schoenen staan en wordt minder onzeker.

De kracht van de gedachten

Een kind wat onzeker is heeft vaak een stemmetje in zijn hoofd. De gedachten van het kind. Die zeggen vaak zie je wel dat je het niet kan, of kijk daar is die enge grote hond weer, of ik kan toch niet mooi tekenen.
Deze gedachten zorgen ervoor dat je kind onzeker wordt.
De kracht van de gedachten is om ze van negatieve gedachten om te draaien naar positieve gedachten.
Ik heb dit nog nooit gedaan, maar ik ga het toch proberen.
De vorige keer toen ik deze hond zag gebeurde er niks.
Ik vind de kleuren die ik gebruik voor deze tekening heel mooi.
Dit zijn positieve gedachten die je kind verder helpen.

Oefening:

Ga eens met je kind in gesprek en probeer er samen achter te komen welke gedachten het kind onzeker maken. Schrijf ze is op met een rode pen of stift en ga daarna proberen om met een groene pen of stift positieve gedachten ernaast te zetten. Zo maak je het voor je kind zichtbaar en ook voor jouw als ouder is goed te zien wat er in het hoofd van je kind gebeurt.
Komen jullie er niet uit samen neem dan vrijblijvend contact met me op dan kijk ik met jullie mee naar de puzzel van gedachten in het hoofd van jouw kind.
Terug naar berichten